‘Je hersens werken gewoon hetzelfde in elke taal.’

Inge van Rijn heeft vorig jaar de Opleiding Kinderfilosofie gevolgd. Inge is de 'schrijvende pedagoog' en schreef o.a. het boek Prachtige pedagogiek. Naar aanleiding van een filosofieles schreef ze het volgende:

‘Lang, lang geleden spraken alle mensen dezelfde taal. Wat ze ook zeiden, ze begrepen alles van elkaar. Ze voelden zich sterk en met elkaar verbonden.’ Terwijl ik dit verhaal begin, zet ik langzaam zes houten poppetjes in een kring op een vilten kleed. Dicht daaromheen zitten de kinderen op kussentjes. Ze kijken en luisteren aandachtig hoe het verhaal zich

ontvouwt en als ik besluit met: ‘De taal was gebroken, de mensen verstonden elkaar niet

meer en ze verspreidden zich in kleine groepen over de hele wereld’, voel ik een diepe zucht

door de groep gaan.

Ik koos juist dit verhaal (een seculiere versie van het verhaal ‘De Toren van Babel’ uit het

Oude Testament van de Bijbel), omdat de kinderen in deze groep allemaal verschillende

Europese talen spreken. De meesten van hen worden thuis tweetalig opgevoed en op school leren ze er nog meer talen bij. De voertaal op de European School en in deze ‘After-School-Activity’ groep is Engels.

Al gauw komen we bij de filosofische vraag: ‘Als je in een andere taal denkt, denk je dan ook

anders?’ Ik heb geen idee wat de kinderen hierover gaan zeggen: zij hebben met hun

verschillende talen meer ervaring dan ik. Als Nederlandstalig opgevoed kind doe ik mijn best om in het Engels met ze te filosoferen. Ik ben benieuwd of het idee van één universele taal hen aan zal spreken.

De kinderen gaan niet alleen in op hoe je denkt in een andere taal, maar ook hoe je elkaar kunt begrijpen in een andere taal. ‘Met gebaren.’ ‘Door naar elkaar te kijken.’ ’Door gewoon samen dingen te doen.’ ’Je hersens werken gewoon hetzelfde in elke taal,’ zegt een jongen die vloeiend Italiaans, Vlaams en Engels spreekt. Ik voel mijn hersens kraken en denk aan mijn ervaring in de kinderopvang, waar ik heb gezien hoe jonge kinderen hun eigen manier van communiceren hebben en zonder gesproken taal elkaars bedoelingen snappen. Volgens de Italiaanse pedagoog Loris Malaguzzi hebben kinderen 100 talen om te communiceren met de wereld en moet je ieder kind zoveel mogelijk laten experimenteren met verschillende materialen om de wereld en zichzelf te leren kennen. Daarom laat ik de kinderen bij de ‘hands-on-activity’ altijd kiezen uit verschillende materialen.

Deze keer kunnen ze kiezen uit de volgende activiteiten:

- Met een groepje een toren bouwen van wasknijpers, zonder met elkaar te praten.

- In tweetallen aan de slag met het handalfabet van de Nederlandse Gebarentaal.

- Een tekening maken over taal, zonder letters te gebruiken.

Het is heerlijk rustig in de groep, terwijl de kinderen druk bezig zijn. Ik sta er versteld van

hoe soepel de kinderen met elkaar communiceren, zonder dat er een woord klinkt. Een

beetje armoedig voel ik me: opgevoed met slechts één moedertaal en bovendien ben ik

in de loop van mijn leven heel wat van de 100 talen kwijtgeraakt. Inge van Rijn

Zou jij ook willen filosoferen met kinderen? Laat je onderdompelen in de wereld van de kinderfilosofie in de Opleiding Kinderfilosofie.

Wil je er je vak van maken? Wij leiden op tot level 1 (beginnend kinderfilosoof) én level 2 (zelfstandig kinderfilosoof). Sluit je aan bij de beroepsgroep en ga aan de slag als gastdocent of vakdocent Kinderfilosofie.

Opleiding Kinderfilosofie